தலைப்பற்ற தவளைகளின் கதை

0
220

முதலில் இக்கதை பற்றிய கதை – அதை கடைசியில் சொல்கிறேன்.
எழுத்தாளன் பற்றிய கதை அதை அவனே சொல்வான்.
யார் எழுத்தாளன் – அதை நீங்களே யூகித்துக் கொள்ளுங்கள்.
யாரைப் பற்றிய கதை- அதை நான உங்களுக்குச் சொல்வேன்.
நீங்கள் யார்- அதை நீங்கள் மேலே கேட்ட கேள்வி ஒன்றுக்கான பதிலாக
எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

ஐயோ, இது எதைப் பற்றிய கதை – அதை பற்றிப் இப்பொழுது பார்ப்போம்.

’ஐயோங்குறது எமனோட பொண்டாட்டி பேரு. இத அடிக்கடி சொன்னா எமன் உன்னக் கொன்றுவான்டா’’. என்று கூறி பலமாக சிரித்தான் சித்திரகுப்தன்.

’மச்சான், எமனுக்கு அவன் பொண்டாட்டி மேல சந்தேகம்டா. ஏன்னா அவ ஒரு தே***’’. என்ற நாரதன் புகையை, நெஞ்சு வரை நன்றாக இழுத்தப்படி தேவதை பற்றிய கனவில் மூழ்கினான். எமனின் மனைவி தான் இந்த தேவதை. எமன் ஒரு பள்ளியில் பீ.இ.டி மாஸ்டராக இருக்கிறான். அவன் கையில் எப்பொழுதும் ஒரு விசில் வயருடன் இணைக்கப் பட்டிருக்கும். பள்ளி துவங்கியதிலிருந்து முடியும் வரை விசிலூதிக் கொண்டிருப்பான், அல்லது எவரையேனும் வொயரால் அடித்துக் கொண்டிருப்பான்.
ஆளும் பார்க்க எருமையை போல் இருப்பதால், அவனுக்கு எமன் என பெயர் வைத்தான் சித்திரகுப்தன்.

எமன், பள்ளிநேரங்களில் சித்திரகுப்தனிடம் எதாவது ஒரு கவரைக் கொடுத்து அதை இந்திரன் தெருவில் இருக்கும் தனது செட்டப்பிடம் கொடுத்து வருமாறு அனுப்புவான். அந்த கவரை பிரிக்க முடியாதபடி மடித்தும், பிரிக்க கூடாதென சொல்லியும் அனுப்புவான் . ஆனால் சித்திரகுப்தன் கவரை லாவகமாக பிரித்து உள்ளே இருக்கும் பொருட்களைப் பார்த்து விடுவான். பெரும்பாலும் அதில் சுதந்திர, குடியரசு தினங்களில் பள்ளியில் கொடுக்ப்கபடும் மிட்டாய்கள், லட்டு, சத்துணவு முட்டைகள், உருளைக் கிழங்கு, பாசிப்பயறு போன்ற தின்பண்டங்களும், சமயங்களில் மாணவிகளுக்கு வழங்கப்படும் நாய்கின்களுமே இருக்கும். நாப்கினை தவிர்த்து மற்றவற்றில் பகுதியை சித்திரகுப்தன் லவட்டி விடுவான். திருடிய பொருட்களை நாரதனோடு பகிர்ந்தும் கொள்வான். ஏனெனில், மாட்டினால் வாங்கும் அடிகளையும் நாரதன் பங்கிட்டுக் கொள்வான் தானே.

எமனுக்கு, இவன் செய்யும் அரிய சேவைகளை கணக்கில் கொண்டு நாரதன் இவனுக்கு சித்திரகுப்தன் என்று பெயர் வைத்தான். சித்திரகுப்தன் திருடி கொடுத்த அனைத்தையும் தின்று விட்டு, சித்திரகுப்தன் செய்யும் சேவைகளை பள்ளி முழுவதும் பரப்பியதற்காய் சித்திரகுப்தன் அவனுக்கு நாரதன் என பெயர் வைத்தான். இப்படியாக இவர்கள் எமன், சித்திரகுப்தன், நாரதன் என்றே பள்ளி மாணவர்களால் அழைக்கப்பட்டார்கள். ஆனால் அப்பெயர்க்கான முக்கியமான மற்றொரு காரணத்தை எவரும் அறிந்திருக்க மாட்டார்கள்.

ஒருமுறை பள்ளி முடிந்து வீடு திரும்புகையில் சித்திரகுப்தனும், நாரதனும் சிகரெட் புகைத்தப்படி நடந்து சென்றனர்.. அதை அவ்வழியே சென்ற பள்ளித் தலைமை ஆசிரியர் பார்த்துவிட, இவர்கள் இருவரும் அங்கிருந்து ஓடி விட்டனர். மறுநாள் , விழவிருக்கும் அடிகளுக்கு பயந்து பள்ளியை கட் அடித்துவிட்டு சென்ட்ரல் திரையங்கில் ஓடிய அதிசியபிறவி படம் பார்க்கச் சென்றனர். கூட்டம் குறைவாக இருந்தும் யார் கண்ணிலும் பட்டுவிடக் கூடாதென்று இடைவேளையில் சிறுநீர் கழிக்க கூடச் செல்லாமல் முழுப் படத்தையும் முதல் ரோவில் அமர்ந்து பார்த்தனர். அங்கு தான் தெரிந்தது அவர்களுக்கு எமன், சித்திரகுப்தன், நாரதன் ஆகியோரைப் பற்றி. ஆனால், அவர்களுக்கே தெரியாத ஒரு விசயமும் உண்டு., அன்று பள்ளித் தலமையாசிரியர் விபத்தில் இறந்ததால் பள்ளிக்கு விடுமுறை விடப்பட்டதும், எமன், தன் மனைவி தேவதையிடம் இறுதிச் சடங்கிற்க்கு செல்வதாக கூறிவிட்டு தன் செட்டபோடு அதே திரையரங்கில் இதே திரைப்படத்தை கடைசி ரோவில் அமர்ந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்ததும். இதை நான் சொல்லாவிட்டால் உங்களுக்கும் கூட தெரிந்திருக்காது.

ஓ! அப்போ கதை இவர்களைப் பற்றியதா- நான் கதையை முழுதாக

சொல்லி முடித்தபின்

தெரிந்து கொள்ள
வேண்டியது தானே.. ஐயகோ..!!.
நீங்கள், இலவசம் அதிகம் தரும்
கட்சிக்கு ஓட்டு போடலாமென
வரும் தேர்தலை எதிர்நோக்கி
காத்திருப்பவரோ?

சரி. நீதிக்கு குரல் கொடுப்போம்
என வாக்கு கொடுக்கும்
அரசியல்வாதியைப் போல
நானும் வாக்கு கொடுக்கிறேன்.
உங்களுக்கு இலவசமாக ஒரு
நீதிக் கதையை சொல்வதாக..

சொல்கிறேன் கேளும்..

முன்னொரு காலத்தில் ஒரு ஊரில், ஒரு சோம்பேறி வாழ்ந்து வந்தான். அவனுக்கு வேலைக்குச் சென்று சம்பாதிப்பதென்பது பிடிக்காத விடயம். அதனால் அவனுக்கு உணவுக்கும், சாரயத்திற்க்கும் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டது. அந்நிலையைப் போக்கி உழைக்காமலே வாழ ஒரு வழியை கண்டுபிடிப்பதற்காய் ஊர் ஊராய் சுற்றிக் கொண்டிருந்தான். அப்படிச் செல்லும் வழியில், ஆளரவமற்ற பகுதி ஒன்றில் போதை தலைக்கேறிய ஒருவன் சேற்றில் மிதந்து கொண்டிருந்தான். அவன் கையில் பாதி பாட்டில் சாராயம் இருந்தது. அவனருகே சென்ற சோம்பேறி அவன் சட்டையையும், வேட்டியையும், கோவணத்தையும், கோவணத்தில் சுற்றி வைத்திருந்த பணத்தையும், சாராய பாட்டிலையும் அவனிடமிருந்து பறித்துக் கொண்டான். சாராயம் முழுவதையும் குடித்து பாட்டிலை தூக்கி வீசினான். போதை தலைக்கேறியதில் சோம்பேறி தம் உடைகள் அனைத்தையும் களைத்து வீசி விட்டு நிர்வாணமாக நடக்கத் துவங்கினான். பின் தன் கையில் வைத்திருந்த சேறு படிந்த வேட்டியை இடுப்பிலும், கோவனத்தை கையிலும் கட்டிக் கொண்டு, சட்டையை வானை நோக்கி எரிந்தான். ஒரு ஆலமரத்தடியே அமர்ந்து வானத்தை வெரித்து பார்த்தபடி சூரியனிடம் தான் வீசிய சட்டையைத் திருப்பி தரும்படி கேட்டுக்கொண்டிருந்தான். அவ்வழியே ஆடொன்றை கையில் பிடித்தபிடி வந்துகொண்டிருந்தவன், “கருப்பா.. எஞ்சாமியே.. கடன் கொடுத்த எம் பங்காளி, தெனமும் நாக்க புடுங்குற மாதிரி மருவாத இல்லாம காசக்கேட்டு ஏசுறான். ஒனக்கு நேந்த ஆட்ட சந்தைல போயி வித்து தான், அவென் கடன அடைக்க போறேன். சாமத்துல வந்து என் கண்ண கிண்ண கொத்திடாதப்பா’’ என்று புலம்பியப்படி ஆலமரத்தை கடந்து சென்றான். ஆலமரத்தடியே அமர்ந்திருந்த சோம்பேறி ’’டேய், என்னோடத எனக்கே கொடுத்துடு இல்ல, ஒன்னய எரிச்சுடுவேன்’’. என்று சூரியனைப் பார்த்து கத்திக் கொண்டிருந்தான். இதைக் கேட்டு திடுக்கிட்டு சோம்பேறியைப் பார்த்த ஆடு விற்க சென்றவன். சேறு படிந்த காவி வேட்டியையும், கையில் கட்டியிருந்த கோவணத்தையும் கண்டு சோம்பேறியை ஏதோ சாமியார் என்றும், தனக்கு சாபம் கொடுக்கிறானென்றும் நினைத்து அஞ்சியபடி சோம்பேறியின் அருகே சென்று, ‘’ சாமி… சத்தியமா கருப்பனுக்கு நேந்த ஆட்ட யாருக்கும் விக்க மாட்டேன். இப்பவே போய் அவனுக்கு படையல் போட்டுறேன்’’ என்று அழுதப்படி கூறினான். போதையில் அவனை ஏற இறங்க பார்த்த சோம்பேறி ‘’ நான் தாண்டா சாமி, எனக்கு கொடுறா’’ என்று உரத்த குரலில் கத்தினான். அவனது குரலையும், தோற்றத்தையும், உடையையும் பார்த்தவன். சோம்பேறியைத் தன் வீட்டிற்க்கு அழைத்துச் சென்று ஆட்டை வெட்டி படையல் வைத்தான். உண்ட மயக்கத்தில் உறங்கிய சோம்பேறி. அடுத்த நாள் காலை கண் விழித்த பொழுது போதையில் நடந்தவற்றை ஒவ்வொன்றாய் அசைபோட்டு பார்த்தான். இனியும் இங்கிருப்பது சரியில்ல என்றெண்ணி வீட்டிலிருந்து சோம்பேறி வெளியேறிய பொழுது, நேற்று படையல் போட்டவனும், அவனுடன் மற்ற நான்கு பேரும் இவனுக்காகவே காத்திருந்தவர்கள் போல நின்று கொண்டிருந்தனர். சோம்பேறியை பார்த்ததும் அனைவரும் பணிவுடன் காலில் விழுந்து வணங்கினர். படையல் போட்டவன் ’’சாமி, நீங்க சக்தியுள்ள ஆளு தான். ஒங்களுக்கு படையல் போட்ட நேரம், கடனக்கேட்டு என்ன ஏசுன எம் பங்காளி ஊருக்கு ஒதுக்குப்பொறமா மொட்டக்குண்டியோட செத்துக்கெடக்கான். எனக்காவ அவன காவு வாங்கிட்டீங்களே சாமி. ஒங்களுக்கு காலம் பூரா அடிமையா கெடப்பேன்’’ என்று ஆனந்தத்தோடு அழுதப்படி அவன் கூற, அவனுடன் இருந்த மற்றவர்கள், ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொருவிதமாய் தத்தம் பங்காளி, மாமியர், மனைவி, பக்கத்து வீட்டுக்காரரென காவு வாங்குமாறு சோம்பேறியிடம் முறையிட்டனர். சோம்பேறி, அன்றிலிருந்து சாமியார் ஆனான். படையல் போட்டவன், சாமியார் தங்குவதற்கு ஒரு குடிசை போட்டுக் கொடுத்தான். சாமியார் தனது சக்திக்கு காரணம், தன் நடு முதுகிலுள்ள மாங்கா சைஸ் மச்சமென யாரிடமோ அடி வாங்கி கருத்துப் போயிருந்த தழும்பல் காட்டினான். சாமியார் கூறும் அனைத்தையும் நம்பி வியந்த படையல் போட்டவன், சாமியாருக்கு தினமும் சாராயமும் உணவும் வாங்கி கொடுத்தான். சாமியார் சொன்னப்படியே அனைத்து விசயங்களிலும் நடந்து கொண்டான். ஒரு நாள் தனக்கு திருமண ஆசை வந்துவிட்டதாக சாமியாரிடம் கூற,. போதையிலிருந்த சாமியார் ,’’நாளைக்கு காலைல இந்த ஊர்ல எவ மொதல்ல ஒன் மூஞ்சிய பாக்குறாளோ, அவள தான் நீ கல்யாணம் பண்ணிக்கனும். இல்லனா ரெண்டே நாள்ல நீ இரத்தங்கக்கி செத்து போவ’’ என்று வரம் கொடுத்தார். இவனும் காலையில் எழுந்து ஊருக்குள் நடக்கத் துவங்கினான். ஊருக்குள் பெண்கள் யாருமே உறங்கி எழவில்லை. சாமியார் சொன்னதை நினைத்து இரவெல்லாம் தூங்காமல் வெகு அதிகாலையிலே எழுந்திருந்தான். கூன் விழுந்த கிழவி ஒருத்தி அவனை நோக்கி வந்தாள். அவள் தன் முகம் பாராதபடி குனிந்தவாறு நடந்து சென்றான். இவன் தலையை உயர்த்திய பொழுது ஒரு வீட்டு வாசலில் கோலம் போட்டுக் கொண்டிருந்த பெண்ணொருத்தி இவனை பார்த்து விட்டாள். அவளுக்கு வயது வெறும் பதிமூன்று, பதினான்கு தான் இருக்கும். இருந்தும் சாமியார் சொன்னதை மறுப்பானா இவன். அவளைத் தூக்கிச் சென்று தன் வீட்டில் பூட்டி வைத்தான். இதனை அறிந்த ஊர் மக்கள் அவனை அடித்து உதைத்து இறுதியில் அவனுக்கே அவளைத் திருமணம் செய்து வைத்திருந்தனர். திருமணத்திற்க்கு பின் தன் வேலை, வேலை விட்டால் வீடென்று தன் மனைவியோடு இருந்தான். அவள் கருவுற்றிருந்தால். சாமியாரைப் பார்ப்பதையும் குறைத்துக் கொண்டான். இவனை விட்டால் சாமியாருக்கு வேறு யாரும் உணவோ, சாராயமோ வாங்கி தர மாட்டர். இதனால் கோபமடைந்த சாமியார், மனைவியிடமிருந்து இவனை பிரிப்பதற்காக இவனுக்கு தோசம் இருப்பதாகவும் விலைமாதர்களோடு உறவுகொண்டால் தான் அவை விளங்கும் என்றும் கூறினான். இதை நம்பி இவனும் தினமும் அவ்வாறகவே செய்து வந்தான். இதனால் தன் மனைவியுடன் அடிக்கடி சண்டை வந்தது. பிரச்சனைகள் அனைத்திற்கும் தீர்வு சாராயம் தான் என்று சாமியார் இவனை குடிக்கவும் பழக்கினான் . ஒரு நாள் குடி போதையில் இவன் தன் மனைவியை பிடித்து தள்ள, கீழே விழுந்த அவள் கதறத் துவங்கினாள். அப்பொழுது அவள் நிறைமாத கர்ப்பிணியாக இருந்தாள். அவள் வழியில் துடிக்க, மருத்துவச்சி வருமுன்னரே பெண் குழந்தையொன்று பிறந்திருந்தது. அதன் முகத்தை கூட பார்க்காமல் மகிழ்ச்சியோடு இந்த செய்தியை சாமியாரிடம் கூற ஓடினான். இதைக் கேட்ட சாமியார், ” பெண் குழந்தை உனக்கு ஆகாது, அதை நீ கொலை செய்து விடு. ஆண் குழந்தை தான், உன் ஜாதகத்திற்க்கு உகந்தது ” என்றான். பெண் குழந்தை பிறந்தால் இப்பொழுதிருந்தே திருமணம், ஏனைய சடங்குகளுக்கு பணம் சேர்க்க துவங்கி விடுவான். பின் எப்படி தான் காலம் தள்ளுவதென்று சாமியார் கணக்குப் போட்டிருந்தான். இவனும் சாமியார் பேச்சை மீற முடியாமல் சோகமாக குழந்தையை கொலை செய்ய வீடு நோக்கி சென்றவன், சிறிது நேரம் கழித்து மீண்டும் சாமியாரை நோக்கி மகிழ்ச்சியோடு வந்தான். ‘’சாமி, என் மவளுக்கும் நடுமுதுகுல மாங்க சைஸ்ல மச்சம் இருக்கு. அப்படியிருந்தா அதிஷ்டம்னு நீங்க தானே சாமி சொன்னிங்க. பின்ன நான் எதுக்கு கொல்லனும். சொல்லுங்க சாமி சொல்லுங்க’’ என சாமியரிடம் பற்கள் தெரிய சிரித்தப்படி கேட்க.. சாமியார் பிறகு எதுவும் பேசவில்லை. ஆண்டுகள் ஓடின. அவன் தன் மகளை அன்போடு வளர்த்தான். ஆனால் சாமியோரோடு சேர்ந்து தினமும் குடித்தும் விலைமாதர்களை தேடிச் சென்று புணர்ந்தும் தன் பணத்தை அழித்து வந்தான். இவனது மனைவி கூலி வேலைகளுக்குச் சென்று சிறிது பணமும், தன் மகளுக்கென தங்கச் சங்கிலியொன்றையும் ஆசாரியிடம் செய்ய சொல்லி, கணவனுக்கு தெரியாமல் சேர்த்து வைத்திருந்தாள். இதை தன் கணவனிடம் கூற வேண்டாமெனவும் ஆசாரியிடம் சொல்லியிருந்தாள். குடித்தும், சாமியாருக்கு கொடுத்தும் இவன் முழுவதுமாக தன் பணத்தை இழந்தான். இதனால் சாமியாருக்கும் ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை. இவனுக்கும் குடிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. சாமியார், இனி இங்கு காலம் தள்ள முடியாதென்பதை அறிந்து, இவனிடம்‘’ ஒன் பொண்ட்டாட்டி ஒனக்கு தெரியாம, எவன் கூடையோ படுத்து தீட்டு காசையும் நகையையும் வாங்கி வச்சிருக்கா, அத என்கிட்ட கொண்டாந்து கொடுத்துடு. நான் கருப்பன்ட கொடுத்து, பூச பண்ணி நல்லதா மாத்தி ஒனக்கு தர்றேன். போ, போய் கொண்டு வா’’ எனக் கூறினான். முந்தைய நாள் இரவு நகை செய்து கிடைத்த கூலியில் நன்கு குடித்து விட்டு ஆசாரி சாமியாரிடம் இதை உலறியிருந்தான். சாமியார். நகையையும், பணத்தையும் எடுத்துக் கொண்டு ஊரை விட்டு ஓட திட்டமிட்டிருந்தான். சாமியார் கூறியதைக் கேட்டு கோபமாக வீட்டிற்க்குச் சென்றவன் தன் மனைவியை பலமாக அடித்தான். அவள் உடலெங்கும் குருதி வடிந்தது. இதை தடுக்க வந்த தன் மகளையும் அடித்து தள்ளினான். அவளது வலது கால் அரிவாள் முணையால் வெட்டுப்பட்டு வீடெங்கும் உதிரம் வழிந்தோடியது. வலியில் கதறினாள் அச்சிறுமி. ஆனால், இவன் எதையும் கண்டு கொள்ளவில்லை. பணத்தையும் நகையையும் எடுத்துக் கொண்டு, ஊருக்கு அப்பால் தொலைவிலுள்ள கருப்பசாமி கோயிலை நோக்கி தன் மனைவியை தர தரவென முடியை பிடித்தபடி இழுத்துச் சென்றான். அவன் மகளும் அழுதவாறு, காலை நொண்டியபடி தொடர்ந்து சென்றாள். கோவிலுக்கு மிக அருகே வரும்பொழுது பலத்த காயம்பட்டிருந்த அவன் மனைவி வலியில் துடித்து இறந்து போனாள். அவளது உடலை கோவில் முன் கிடத்தி விட்டு, பணத்தையும், நகையையும் எடுத்துக் கொண்டு சாமியாரைப் பார்க்க ஊரை நோக்கி வந்தவன், வரும் வழியில் இருந்த சாராயக் கடையைப் பார்த்தான். சாராய நெடி இவனை உள்ளே இழுத்தது. சாமியாரை விட சாராயம் இப்பொழுது அவனுள் ஊறியிருந்தது. சாராயக்கடைக்குள் நுழைந்தவன், பின் ஊருக்கு ஒரு போதும் செல்லவில்லை. இவனையும், இவன் மனைவியையும், மகளையையும் ஊர் மக்கள் எவரும் பிறகு பார்க்கவேயில்லை.. இவர்கள் மூவரையும் சாமியார் தான் கொலை செய்திருக்க வேண்டுமென எண்ணிய ஊர் மக்கள், சாமியாரை பலி கொடுக்க வேறொரு கிராமத்தில் வாழ்ந்த மற்றொரு சாமியாரிடம் அழைத்துச் சென்றனர். சாக இருக்கும் சாமியார், கொலை செய்ய இருக்கும் சாமியாரிடம் தான் செய்த பாவங்களை எப்படி போக்குவதென்று கேட்டான். அதற்கு கொலை செய்யவிருக்கும் சாமியார் ‘’அடுத்த ஜென்மத்தில் நீயே இதை கதையாக எழுதி, உன் பாவங்களை போக்குவாய்’’ என்று சொல்லி அவன் தலையை வெட்டினான். வெட்டிய சாமியார் வாயிலும் சாராய நெடி அடித்தது.

அந்த பெண் குழந்தை என்ன ஆனது? – அதை, உங்களுக்கு சொல்ல
வேண்டியது என் கடமை.

தேர்தல் முடிந்தபின்,
தொலைந்து போகும்
அரசியல்வாதிகளின்
வாக்குறுதிகளைப் போன்று
அவளும் எங்கோ
தொலைந்து போனாள்.

சரி, இந்த கதையில் என்ன நீதி உள்ளது? – அதை நீதிக்காக போராடுவோம் என்று வாக்குறுதி கொடுத்துவிட்டு, எதுவும் செய்யாமல் இருக்கும் அரசியல்வாதியிடம்
உங்களால் நீதி பற்றி  கேட்க முடியுமா?

முடியாது.

அதுபோல் நீங்கள் என்னிடமும் எதுவும் கேட்க கூடாது.
ஏனெனில், எனக்கும் அரசியல் ஆசை வந்து விட்டது.

ஐயோ…. – அதை விடுங்கள். நான் கதைக்கு வருகிறேன்.

’’ஐயோ, இந்த லாட்ஜுல பட்ட பகல்லயே ஜாரிங்கள வச்சு பிசினஸ் பண்றாய்ங்களே, குச்சி கண்டுக்க மாட்டாய்ங்களா மாப்ள’’. என்று சித்திரகுப்தன் ராணி லாட்ஜைப் பார்த்து, அதன் எதிரில் உள்ள டீகடையில் நின்றப்படி சிகெரட் புகைத்துக் கொண்டே, நாரதனிடம் கேட்டான். அதைக் கேட்டு நாரதன், ”ஐயோ” என்ற சொல்லுக்கு விளக்கம் கொடுத்ததனால் தான் நான் எமனைப் பற்றியும், தேவதையைப் பற்றியும் அவன் செட்டப்பைப் பற்றி கூற வேண்டியதாயிற்று. இப்பொழுது அவர்களைப் பற்றிய கதையை உங்களுக்கு முழுதாய் கூறி விடுவது தானே நல்லது. அதனை அவர்களே கூறுவார்கள். கேளுங்கள்.

எமனின் மனைவி தேவதை. முறுக்கு மீசை வைத்த தன் அண்ணன் பி2 ஸ்டேசன் எஸ்.ஐயிடம் எமனைப் பற்றிக் கூறிய கதை:

‘’அண்ணே, எம் புருசன அந்த சிறுக்கி இழுத்துட்டு ஓடிட்டாணே. இந்த நாயி ஓடும் போது போது என் நகை எல்லாத்தையும் திருடிட்டு ஓடிட்டாணே. எப்படியாது என் நகைய மட்டும் மீட்டு குடு. அது போதும் எனக்கு”.

எஸ்.ஐ., செட்டப்பின் கணவனிடம் விசாரித்த போது, செட்டப்பைப் பற்றி அவள் கணவன் கூறிய கதை:

‘’சார், என் பொண்டாட்டி எங்க ஓடி போனாளோ எனக்கு தெரியல சார். அவ இங்க இருந்தவற, செலவுக்கு எந்த பிரச்சனையும் இல்லாம நல்லா தான் போச்சு சார். இப்ப கொழந்தைங்கள்ளாம் பட்டினியாக் கெடக்குதுங்க சார். அவ அந்த ராணி லாட்ஜ பக்கந்தான் சார் இருப்பா. அவள பாத்தா வீட்டுக்கு மாசமாசம் பணம் மட்டும் அனுப்ப சொல்லுங்க சார். கெஞ்சிக் கேட்டுக்குறேன்..’’

எஸ்.ஐ, ராணி லாட்ஜைப் பற்றி தன் தங்கை தேவதையிடம் கூறிய கதை:

‘’அது ரொம்ப மோசமான லாட்ஜ்மா. ஒருவாட்டி மப்டில அங்க ரைடு போனேன். லட்சுமினு ஒருத்தி என்ட மாட்டிக்கிட்டா. அடி பெண்டெடுத்துட்டேன். என் கால புடிச்சிக்கிட்டு, சாமி எனக்கு பொம்பள இருக்கு, வெளிய தெரிஞ்சா அசிங்காமிடும்னு கதறுனா. பாவம் பாத்து விட்டுட்டேன்மா..’’

எஸ்.ஐ பற்றி கமலாவிடம், லட்சுமி சொன்ன கதை:

‘’ நல்லவேள அந்த தேவடிய பய ரைடு வந்தப்ப நீ இல்ல. எம்புட்டு கதறியும் எரக்கமே இல்லாம அடிச்சுட்டே இருந்தான். லேசா முந்தானைய வெலக்கி வுட்டு, அவென் கால புடிச்சு கதறுனேன். எதுவும் பேசாம என்ன ரூமுக்குள்ள இழுத்துட்டு போயி ரூம பூட்டிட்டான். பெறகு கொஞ்ச நேரங்களிச்சு வெளிய வந்தப்ப என்ன பாத்து பேந்த பேந்த முழிச்சபடி, ஒனக்கு எய்ட்ஸ் எதுவும் இருக்கானு கேட்டான் பாரு.’’.

கமலா, லட்சுமியைப் பற்றி தேவியிடம் கூறிய கதை:

அவ ஒரு நாளைக்கு தொழிலுக்கு வீட்ல இருந்து கெளம்புறப்ப அவ மக, ”தனியா இருக்க பயமா இருக்கு. என்னையும் உன் வேலைக்கு கூட்டிட்டு போ”னு கேட்டாளாம். அன்னைலருந்து நம்ம லாட்ஜ பக்கமே வர்றதுல்ல. இனிமே எந்த போலீஸ் வந்து அடிச்சாலும் நாம ரெண்டு பேரு மட்டும்தான்டி வாங்கி கட்டிக்கனும் ’’.

இப்படி நிறைய கதைகளுண்டு லட்சுமி, கமலா, எமன், செட்டப், நாரதன் ஆகியோரைப் பற்றி… ஆனால் அதற்கு முன்னர் நான் உங்களிடம் கூற வேண்டிய முக்கியமான கதை உண்டு.

‘’ஒரு நாள் பெரியாஸ்பத்ரில இருக்க டீக்கடைல, பேப்பர் படிச்சுட்டு இருந்தேன். பேப்பர்ல கணவனால் கைவிடப்பட்ட ஏஞ்சல் எனும் கல்லூரி ஆசிரியை, பள்ளி மாணவனோடு ஓட்டம்னு போட்ருந்துச்சு. என் பக்கத்துல நின்ன ஒருத்தன் ‘’டீச்சர் தேவத மாதிரி செமையா இருக்கா’’னு சொன்னான். ஆனா, டீச்சர் பக்கத்துக்ல இருந்த மாணவன் புகைப்படத்துல இருந்தவன் பாக்க கொஞ்சம் விசித்திரமா இருந்தான், சித்திரகுப்தன் மாதிரி. அப்ப ப்ளட் டெஸ்ட் எடுத்து முடிச்சுட்டு வந்த முறுக்கு மீச வச்ச ஒரு தடிச்ச ஆளு அவன் வாய்க்குள்ளே சிரிச்சுக்கிட்டே “எல்லாம் பாசிட்டிவா தான் இருக்கு.. பாசிட்டிவா”னு முனுமுனுத்துக்கிட்டே போனான். “

இவையெல்லாம் கதையா, அல்ல நிஜமா? – அதை பற்றி உங்களுக்கென்ன
கவலை. கட்டுக்கதைகளாக கூட இருக்கலாம். உண்மையால் கட்டப்பட்டு.

சரி, நான் இப்பொழுது முழு நேர அரசியல்வாதியாகி விட்டேன். ஆதலால், மேலும் இலவசமாக ஒரு குட்டிக் கதை சொல்கிறேன் கேளுங்கள். இது கட்டுக் கதை
தான். கயிற்றால் கட்டப்பட்ட கதை.

கயிறுகளோடு தான் அவன் வாழ்வு முழுவதும் கட்டப்பட்டிருந்தது. கயிறுகள் அவனுக்கு பணத்தையும், உணவையும் கொடுத்தது. தினமும் அக்கயிறுகளில் அவன் தன் உயிரை பணயம் வைத்தான். அவை அவன் உயிரையும் காத்தது. அவன் கயிறுகளுக்கு தன் உதிரத்தை உணவாக கொடுத்தான். அவனுக்கு கயிறுகளை விட்டால் வேறு உறவு யாரும் இல்லை. அதனால் தன் பெயரையும் கயிறு என்றே மாற்றிக் கொண்டான். தன் கால் போகுமிடமெங்கும் சென்றான் கயிறுகளோடு. ஒரு ஊரின் கோவில் திருவிழாவிற்குள் நுழைந்தான்.

இவனுக்கு மட்டும் எங்கு திருவிழா நடந்தாலும் எப்படியாவது தெரிந்து விடும். எப்படி தெரியுமென்பது யாருக்கும் தெரியாது. திருவிழாக் கூட்டத்தில் ஒரு இடத்தை பிடித்தான். இரண்டு மரங்களுக்கிடையே கயிறைக் கட்டினான். அதிலேறி நடக்க துவங்கினான். கயிற்றிலே நடந்தபடி ஆடினான். சிலர், சில்லரைகளை வீசினர். பலர் ரசித்தப்படி வேடிக்கை பார்த்தனர். ஒலிப்பெருக்கியில் அன்னதான அழைப்பு விடுத்ததுமே அனைவரும் களைந்து சென்றனர். இவனும் கீழே இறங்கினான். சில்லறைகளை பொருக்கி தன் சட்டைப் பைக்குள் வைத்துக் கொண்டான். அங்கே ஒரு சிறுமி மட்டும் நின்றப்படி அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். இவன் அவளைப் பார்த்து சிரித்து விட்டு அன்னதானம் சாப்பிட சென்று விட்டான். பிறகு, சாலைகளில் சுற்றி திரிந்தான். சில்லறைகளை மீண்டும் எண்ணினான். அவை, அவனுக்கு திருப்தி தரவில்லை. தன் சட்டையைச் சுழற்றி தன் பைக்குள் வைத்துக் கொண்டான். பிறகு, ஒரு தடித்தக் கயிற்றை கையில் எடுத்தான். சாட்டையை போல் சுழற்றினான். தன் உடலில் அடித்துக் கொண்டு, வழியும் குருதியை சாலையில் செல்வோர் அனைவரிடமும் காட்டினான். மீண்டும் சில்லறைகள் சேர்ந்தன. அவன் கயிறும் உதிரமுண்டு களைப்படைந்தது. பேருந்து நிலையத்தை நோக்கிச் சென்றான். அங்குள்ள தள்ளுவண்டி உணவகத்தில் இரண்டு பரோட்டாக்களை வாங்கிக் கொண்டு ஒரு ஓரமாகச் சென்று அமர்ந்தான். அவனருகே வந்து அமர்ந்தாள் முன்னர் அவனையே திருவிழாவில் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அதே சிறுமி. அவன் அங்கிருந்து விலகிச்சென்று வேறு இடத்தில் அமர்ந்தான். அவளும் அவனுடனே வந்தமர்ந்தாள். அவன் ஒரு பரோட்டாவை அவள் கையில் கொடுத்தான். அவள் அதை பெரும் பசியோடு தின்றுகொண்டிருக்கும் பொழுதே, அவன் அங்கிருந்து நகர்ந்து மறைவாக ஒரு இடத்திற்குச் சென்றமர்ந்தப் படி அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவள் உண்டு முடித்ததும், அவனைத் தேடத் துவங்கினாள். எங்கு தேடியும் அவன் கிடைக்காத்தால் மீண்டும் அதே இடத்திற்கு வந்தமர்ந்தாள். அவளருகே கரிய சுருட்டை முடிக்காரன் ஒருவன் வந்து நின்றான். அவளைப் பார்த்து ஒரு மாதிரி சிரிக்கத் துவங்கினான். மறைவாக அமர்ந்திருந்து அனைத்தையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்த கயிறு சிறுமியருகே வந்தான். சுருட்டைமுடிக்காரனைப் பார்த்து முறைத்தப்படி சிறுமியை அங்கிருந்து அழைத்துச் சென்றான். சுருட்டைமுடிக்காரன், கயிறை பார்த்து, ‘’ இந்த புள்ளய எங்கயா கூட்டிட்டு போற, எங்கூட அனுப்பி வை. இங்க தான் பக்கத்துல இருக்கு நம்ம லாட்ஜு.. பணம் வேணாம் தர்றேன்’’ என்று கூற,

கயிறு, கல் ஒன்றை எடுத்து சுருட்டை முடிக்காரன் மீது வீசினான்.

சுருட்டைமுடிக்காரன், ‘’கயித்த வச்சிக்கிட்டு திரிஞ்சா ஒரு மசிறும் கிடைக்காது. தேவடியாவானதான் காசு கிடைக்கும்’’. என்று கூறியபடி அங்கிருந்து ஓடத் துவங்கினான். அன்றிலிருந்து அந்த சிறுமியை கயிறே வளர்த்து வந்தான். ஒவ்வொரு ஊராகச் சென்று வித்தைக் காட்டி வந்தான். ஆனால் வருமானம் முன் போல் இல்லை. மிகக் குறைவாகவே கிடைத்தது. மக்களுக்கு இரக்கமே இப்பொழுது இல்லை என்று புலம்பி வந்தான். சிறுமிக்கும் வித்தைக் காட்ட பழக்கினான். ஒரு நாள் கயிற்றில் சிறுமி வித்தைக் காட்டிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது கீழே விழுந்து தன் ஒரு கையை உடைத்துக் கொண்டாள்.. அவளைத் தூக்கிக் கொண்டு ஊர் ஊராக சுற்றினான். வருமானமே இல்லாமல். பல இடங்களில் வைத்தியம் பார்த்தும் அவள் கை முழுவதுமாய் குணமாகவில்லை. பல நாட்கள் சுற்றித் திரிந்த பின், அவளை முதலில் பார்த்த அதே ஊருக்கே கூட்டிச் சென்றான். சுருட்டைமுடிக்காரன் சொன்ன விடுதியை தேடிக் கண்டு பிடித்து, சிறுமியை அவனிடம் ஒப்படைத்தான். சுருட்டைமுடிக்காரன் கயிற்றிடம் பணம் கொடுத்தான். அதை வாங்கிக் கொண்டு அங்கிருந்து அழுதப்படியே சென்றான். சுருட்டைமுடிக்காரன், சிறுமிக்கு பரோட்டாக்களை வாங்கிக் கொடுத்தான். அவள் அதை மிகுந்த பசியோடு புசிக்கத் துவங்கினாள். சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும் பொழுதே, அங்கிருந்து அலறியபடி விடுதியெங்கிலும் ஓடத் துவங்கினாள். அவள் ஓடிய இடமெல்லாம் உதிரம் வழிந்திருந்தது. கதை முடிந்தது.

ஐயோ, என்ன கதை முடிந்ததா? – அதை ஏன் இப்படி அதிர்ச்சியோடு கேட்கிறீர்கள்.
இந்த இலவசக் கதை தான் முடிந்தது.

நான் முக்கியமான கதையை நோக்கிப் போகிறேன். நீங்களும்
வாருங்கள் என்னோடு.

ஐயோ, எங்கே போறீங்க?

’’இராணி லாட்ஜுக்குத்தான். வா போகலாம்’’ என்று சொல்லி நாரதன் சித்திரகுப்தனைக் கூட்டிக் கொண்டு இராணி லாட்ஜை நோக்கி நடக்கத் துவங்கினான். இருவரும் இன்று தான் முதன் முறையாக விலைமாதர்களிடம் செல்கின்றனர். ஆனால், இதற்கு அடுத்து அவர்கள் எத்தனை முறை அங்கு சென்றார்கள் என்று நான் கணக்கு வைக்கவில்லை. லாட்ஜுக்குள் அவர்கள் நுழைந்ததுமே ஒரு சுருட்டைமுடிக்காரன் அவர்களை உள்ளே அழைத்துச் சென்றான். நாரதன் விலை பேசி முடித்தான். இருவரும் லாட்ஜிலுள்ள மேல் தளத்திற்கு சென்றனர். மேல் தளத்தில் மூன்று திறந்த அறைகள் இருந்தன. ஒன்றில் முழுக்க வாட்டர் பாட்டில்களும், மற்றொரு அறையில் தேவியும், மற்றொன்றில் கமலாவும் இருந்தனர். சித்திரகுப்தன் தேவியின் அறைக்குள்ளும், நாரதன் கமலாவின் அறைக்குள்ளும் சென்றும் தாழிட்டுக் கொண்டனர். பின் சிறிது நேரம் கழித்து வெளி வந்தவர்கள் சுருட்டை முடிக்காரனிடம் பணத்தைக் கொடுத்து விட்டு லாட்ஜை விட்டு வெளியேறினர். லாட்ஜ் வாசலில் பலர் நின்றுகொண்டிருந்தனர்.

சித்திரகுப்தன் நாரதனிடம், “ மச்சான் என் கூட இருந்தவளுக்கு, கையில பெருசா தழும்பிருந்துச்சுடா. எய்ட்ஸ் எதுனா இருக்குமோனு பயமா இருக்கு…: என்று கூற, நாரதன் “ மச்சி என்கூட இருந்தவளுக்கும் கால்ல பெரிய தழும்பிருந்துச்சுடா “ என்று கூறியபடி தன் உடலை சொறிந்த வண்ணம் நடந்து சென்றான்.

ஐயோ, உங்களுக்கும் கரிய சுருட்டை முடிகள் தானே உள்ளன – அதை வேண்டுமானால், பிறகு மழித்துக் கொள்ளலாம்.

கதையை முடித்து விடுகிறேன்.
சுருட்டைமுடி பற்ற பிறகு பேசலாம்.

சுருட்டைமுடிக்காரன், லாட்ஜ் வாசலில் நின்று கொண்டிருப்பவர்களிடம், “ டைமாச்சு. இதுக்கு மேல போலீஸ் ரைடு வரும். எல்லாரும் நாளைக்கு வாங்க “ என்று கூறி அனுப்பி வைத்துக் கொண்டிருந்தான்.

ஆனால் கிழவன் ஒருவன், எவ்வளவு கூறியும் நகராமல் அங்கேயே நின்று கொண்டிருந்தான். இரண்டாயிரம் ரூபாய் தருவதாகவும், தன்னை மட்டும் உள்ளே விட அனுமதிக்குமாறும் மன்றாடினான்.

சுருட்டைமுடிக்காரன் அவனிடம், தான் மேலே சென்று கேட்டு விட்டு வருவதாகக் கூறி மேல் தளத்திற்கு வந்தான். தேவியும். கமலாவும் வீட்டிற்கு செல்ல ஆயத்தமாக நின்றனர்.

“ கெளட்டு பய தான். வெறும் அஞ்சே நிமிசத்துல. போயிடுவான். ரெண்டாயிரம் தர்றதா சொல்றான். ஒங்களுக்கும் அஞ்சு நிமிசத்துல ஆயிரத்து ஐநூறு ரூவா கெடக்கும்ல “ என்று கூறி இருவரிடமும் கெஞ்சினான்.

கமலா, “ஐய, என்னால சத்தியமா முடியாதுப்பா. ஒரு வாரமா காச்சலா கெடக்கு. அப்பைக்கப்ப வாந்தியும் வருது. ஒடம்பெல்லாம் வேற அரிக்குது “ என்று கூறி திட்டவட்டமாகக் கூறி மறுத்தாள்.

சுருட்டைமுடிக்காரன், தேவியை கெஞ்சுவதை போல பார்த்தான். தேவி மெலிதாய் முறுவலித்தபடி, “சரி. அவன வர சொல்லு. ஆனா, காச இன்னைக்கு நான் கெளம்புறப்பவே குடுத்துடனும்” என்று கூற மகிழ்ச்சியோடு தலையாட்டிய சுருட்டைமுடிக்காரன் வேகமாக கீழ்தளம் நோக்கி ஓடினான். அப்பொழுது கரெண்ட் கட்டானது.

கிழவன் மாடிப்படிகளில் தட்டுத்தடுமாறி ஏறியப்படி தேவியின் அறைக்குள் நுழைந்தான். கட்டிலில் அமர்ந்தபடி புகைக்கத் துவங்கினான். தேவி எதுவும் பேசாமல் தன் ஜாக்கெட்டை கழற்ற கரெண்ட் வந்தது. தன் பிராவையும் கழற்றி விட்டு, திரும்பி பார்க்க கிழவன் அவசர அவசரமாக அங்கிருந்து வெளியேறினான்.

சுருட்டை முடிக்காரன், வெளியேறிச் செல்லும் கிழவனிடம், “ ஐயா, ஏன் ஓடுறீங்க. அவ நல்லா கம்பெனி தருவா..” என்று கூறிக்கொண்டிருக்க, எதையும் பொருட்படுத்தாது கிழவன் அங்கிருந்து வெளியேறினான்.

”முதுகுல மச்சமிருக்கு. அதிர்ஸ்ட்டக்காரினுல சொன்னான் அந்த கயிற வச்சு பிச்சையெடுக்குற தாயோலி. இது என்னான தரித்துர முண்டையா இருக்கு.” என்று தனக்குத் தானே புலம்பிக்கொண்டான் சுருட்டை முடிக்காரன்.

தேவியின் அறையில் கட்டிலின் மேல் பகுதி கரைந்த நிலையில் சிகரெட் புகைந்து கொண்டிருந்தது. சிகரெட்டின் அருகே தங்கச்சங்கிலியொன்றும் இருந்தது. தேவிக்கு அதை எங்கோ பார்த்தது போன்ற நினைவு வர உடனே அதனை தம் கழுத்தில் மாட்டிக் கொண்டாள். வேகமாக ஓடிச்சென்று சன்னலை திறந்தாள். கிழவன் அவளுக்கு முதுகை காட்டியபடி சாலையில் வேகமாக நடந்து சென்றான். குளிர்காற்று அவளது அரை நிர்வாண உடலின் மேல் வீசியது. தங்கசங்கிலி கனத்தது. அவள் வடித்தக் கண்ணீர் துளிகள், அவளது முதுகுப்புறமாய் வழியத் துவங்கின. கதை முடிந்தது.

ஐயோ, முதலில் நீங்கள் புகைப்பதை நிறுந்துங்கள்.

எனக்கு உங்களையும் பிடிக்கவில்லை. உங்கள் கதையையும் பிடிக்கவில்லை.
நான் செல்கிறேன். – அதை நீங்கள் முழுக்கதையையும் மற்றுமொரு முறை படித்து விட்டு கூறுங்கள்.

ப்ளீஸ்…. நீங்களும் சென்று விட்டால், அனைவரும் என்னை மனசாட்சி
அற்றவனெனக் கூறுவர்.

1856total visits,4visits today